Zaman Gazetesi yazıları
Zaman Gazetesi
Bolu’da bizimkiler dershane, anaokulu kapatmışlar. Bre maaşallah şu yiğitliğe; gazâmız mübarek olsun, ufak-mufak demeyeceksin; ne de olsa cihat cihattır. Dağdaki eşkıyanın elinden silahı alamıyoz bari düzdekinin dershanesini geçirelim kafalarına. Azim bravodur. Diyanet’i de ayrıcana mufassalan tebrik ediyorum, kitap fuarında Zaman kitap’a yer vermemek için kırk dereden getirdikleri
Zaman Gazetesi
Her Ramazan’da, “Orucu bozmayan fakat fena halde faziletini zedeleyen şeyler” listesi hazırlayan ulemânın fetvâlarını okumaktan hiç usanmayan ey güzel halkım, sen ne sevimli, ne saf, ne şeker bir şeysin öyle? İyiliğinden bahsederken değinmesem olmaz; Üstüme vazife olduğundan da değil velâkin böyle bir gerçek de var yani: Bir sene boyunca
Zaman Gazetesi
Ekmel Bey’in Cumhurbaşkanlığı adaylığı konusunda niçin ısrar ediliyor anlamıyorum. Bence muhalefet partileri çok daha elverişli bir çatı adayı bulabilirlerdi. Niçin diyeceksiniz? Efendim olmaz, olacak iş değil. Bir kere Ekmel Bey dil bilmez! Çok mu lâzım kardeşim, dil de bilmeyiversin; onca tercüman ne güne duruyor diyeceksiniz. Lakin azizim öyle “vatizdiz,
Zaman Gazetesi
Peşinen pazarlık yapalım; anlatmaya çalıştığım şey hakkında tamamen farklı şeyler düşünüyor olabilirsiniz ve bunların doğru olması da pekâlâ ihtimâl dahilindedir. Mesele, “Zevkler ve renkler tartışılmaz”ın biraz dışında, biraz sanatla biraz da sanatın felsefeyle buluştuğu bir yerle ilgili. Mesele, şarkıcılıkla ilgili. Şarkıcılık kelimesinin Türkçedeki karşılığı tam olarak muradımı aksettirmiyor: Şarkıcı,
Zaman Gazetesi
O günlerde yine bir yüzük, küpe, bilezik sözleri dolandığını hatırlıyorum. “Vermeyenleri mimliyorlarmış” gibi sinsi dedikodular... 27 Mayıs Darbesi’nin hemen ertesi; aylardan haziran. Söylenenlere göre DP iktidarının zaten har vurup harman savurduğu hazine darbeden suyunu çekince, Ankara’daki 1. Zırhlı Tugay mensubu subay ve astsubaylar eşleriyle birlikte evlilik yüzüklerini vererek
Zaman Gazetesi
Şanlıurfa Belediye Reisi’nin, kimbilir hangi sebeple “sehven” atına binerek Balıklıgöl Yerleşkesi’ndeki (Yahu eskiden buraya Ayn-ı Züleyha denilmez miydi; yerleşke kimin akrabası oluyor Urfa’da?) Dergah Camii minarelerindeki mahyaya adını yazdırınca, itidal ve ciddiyet asansörümün çelik halatları koptu. Kınıyor, ayıplıyor muyum; kesinlikle hayır! Bilakis bayıldım, çok hoşuma gitti... Düşünün,
Zaman Gazetesi
Cumhurbaşkanı seçmek, 2007’de Ulusalcı takımının inadından beslenen ideolojik bir takıntının büyüttüğü bir meseleden ibaretti; bugün ise çok boyutlu, karmaşık bir mahiyet kazandı: Türkiye’de rejimin yeni karakterinden tutunuz Ortadoğu’da yeni haritanın nasıl şekilleneceğine kadar pek çok değişkenin ortasında yer alıyor. Erdoğan, neredeyse sınırsız güç kullanabilen bir başbakanlık pratiğinden
Zaman Gazetesi
-Arkadaşlar, yayın toplantısını açıyorum fakat ahalinin yarıdan fazlası ortada yok. Saat neredeyse 10.30 oldu. Nerede bu insanlar? -Bugün Ramazan’ın üçüncü günü; ondan olabilir sayın genel yayın müdürüm! -Sahi yahu; gündem öyle yoğun ki unutuvermişiz mübarek Ramazan’ı. Ramazan sayfası yapıyoruz değil mi bu yıl da? Bu sene medyatik
Zaman Gazetesi
Hocam, birbirine benzemeyen olguları karşılaştırıp hüküm çıkarmanın yanlışlığını biliyorum ama ister istemez şöyle düşündüm: Keşke vaktiyle ben de Keleş’i omuzlayıp dağa çıksaydım; ben de yol kesip haraç toplasam, şehirlerin kalabalık yerlerinde canlı bombalar patlatsam, karakol basıp sotalı yerlerde askerlere polislere pusu kursaydım... -Hop hop... ağır ol bakalım Çekirge efendi,
Zaman Gazetesi
Madem ülkenin başbakanı çıkıp, “Balyozcular AİHM’ye gidip lehlerinde karar alsalar bile biz Türkiye olarak belli bir bedel [para] verirdik ve içerde kalmaya devam ederlerdi. Bu zemini hazırlayan AK Parti iktidarı.” dedi, o zaman ben de bildiklerimi gönül rahatlığıyla açıklayabilirim demektir. 2010 yazında biz Zaman yazarları, sonradan ayrılanlar da dahil
Zaman Gazetesi
Size bu satırları yazarken, dâvâ arkadaşlarını üç kuruş menfaati uğruna satmış bir döneğin derin hicâbı içinde olduğumu söyleyebilirim. Ezelî ve güngörmüş Ege’nin kadîm Akdeniz ile resmen yanak yanağa verip fingirdeştiği cennet-âsâ, hesnâ ve müstesnâ yurt köşelerinden birinde birkaç günlüğüne de olsa gündemden çalınmış bir tatil yapmak, kabul edersiniz ki
Zaman Gazetesi
Normal gazete boyutundan vazgeçip, medya tabiriyle tabloid ebadlarına döndüğünde hiç memnun olmamıştım. Ben Radikal gazetesini o haliyle daha çok seviyordum. Tabloid, yani normal gazetenin ikiye katlanmış şekli Türkiye dışında hayli yaygındır ama Türkiye’de pek kadri bilinmedi. Daha ziyade gazeteyle dergi arasında mütereddid, kadersiz bir algısı var tabloidin. Tam tabloide