Aksiyon Dergisi
Dış politika ve ekonomi gündemi yüzünden yönetim direksiyonu giderek ağırlaşan Türkiye’nin hâlâ bir şansı var: Yeni hükümete yeni bir şans vermek. Kamuoyu, -hükümeti desteklesin veya muhalif dursun- bu krediyi açmaya hazır durumda; bu başlangıca hazır olmadığı sezilen tek kişi, yeni Cumhurbaşkanı. İktidar ve yönetim süreçlerinde bir başkalaşma, bir kesinti
Zaman Gazetesi
Uyanıklıktan rüyaya geçerken de böyle olur ya; şuur halinde iken sorguladığımız şeyleri rüyanın kaygan ve olağanüstü ikliminde, zaten onları yerinde durup durmakta olan bir veri gibi kabulleniriz: O ev aslında bizim evimiz değildir ama her nasılsa öyle oluvermiştir; hiç tanımadığımız biri rüyada yakınımız haline gelir. Şuurüstü, rüyada bize bazı verileri
Zaman Gazetesi
Her şey, geçtiğimiz Ramazan’ın ortalarında bir cumartesi günü başladı. Av yasağı sebebiyle balığa çıkamadığı için tekneyi kızağa çektiren Tahsin Reis, kalafat mesarifinin tahmininden daha fazla tuttuğunu görünce pek canı sıkıldı. Macun, sülyan, boyayla kalsa iyi; ahşap aksamdan değişmesi gereken şeyler var... Ne kadar borçlanması gerektiğini hesap ederken aklı karıştı,
Zaman Gazetesi
Değerli yoldaşlar, yeni bir eğitim ve öğretim yılına girdiğimiz şu günlerde, esas konuya geçmeden önce, Maarif nâzırı Emrullah Efendi’nin, “Şu mektepler olmasaydı maarifi ne güzel idare ederdim” sözündeki hikmet ve isâbeti vurguluyor ve merhumun hâtırası önünde saygıyla eğiliyoruz. Rûh-ı revânı şâd ü handân olsun! Sevgili partizanlar, maarif ve mektep,
Zaman Gazetesi
Madde 1: IŞİD mensubu insan kasaplarının kafa kesme videolarını ve fotoğraflarını yayınlayan her haber kuruluşu, açıkça terörizme destek veriyor. IŞİD bu eylemleri, avucundaki çaresiz rehineleri cezalandırmak için değil dünya kamuoyuna dehşet salmak ve propaganda yapmak için yapıyor. Bu görüntülerin “haber değeri” varsa da canı cehenneme! Madde 2: İngiliz vatandaşı olduğu
Aksiyon Dergisi
AKP İktidarı devletin genleriyle oynuyor. Kendisinden sonra “devr-i sâbık” denilebilecek uğursuz bir dönemin toprağını hazırlıyor. Son derece yanlış. Eğer varsa paralelle mücadele adı altında devletin ve bütün bürokrasinin keyfî bir parti kontrolüne terk edilmesi, tarifi zor tahribatlara yol açabilir. Daha şimdiden yapılan hukuksuzluklar, paralelle mücadele kılıfına sığmayacak derecede abartıldı ve
Zaman Gazetesi
Kâğıt üstünde parlamenter sistemin bütün kurumlarıyla ayakta ama yine de Türkiye'de rejim adım adım otoriterleşiyor ve bir parti devletine dönüşüyor. İki gün önce Cumhurbaşkanı'nın Beylerbeyi Sarayı'nda yaptığı “Basına kapalı basın toplantısı” bu alâmetlerden biriydi. Hükümete sâdık gazetecilerin ismen davet edildiği bu toplantıya, “güvenilmez” ve
Zaman Gazetesi
Bunca gayretten ve hükümete doğru yolu göstermek için sarfetmiş olduğum bunca bedava mesaiden sonra bir hususta olsun bir fikrimin ciddiye alınarak uygulamaya konulması, bende çelişkili duygular uyandırdı. İlk olarak elbette memnunum çünkü hükümet, nihayet kadr ü kıymetimi anlamış bulunuyor; öte yandan hiç memnun değilim çünkü ben o fikri vaktiyle tamamen
Zaman Gazetesi
Dış politikamız an itibariyle, tok karnına midesine tekme yemiş gibi. “Davutoğlu önceki hükümetten enkaz devraldı” derken latife yapmıyorduk. İşte düvel-i muazzama, IŞİD’i cezalandırmak için harekete geçti; Obama, bize bile danışmadan “Nerde olursa olsun onları avlayacağız” diyor. Türkiye ise 49 rehine yüzünden askeri ve diplomatik açıdan kımıldayamaz halde. Bu olgular
Zaman Gazetesi
Altmışlı yıllar, işçilerin sendikal hakları için ayağa kalkmasına sahne oldu. İkibinli yıllara gelince işçi hareketinin mahiyeti değişti ve işçilerin can güvenliği mücadelesine indirgendi. Bu içler acısı durum, işçi statüsünde evine ekmek götüren herkes için büyük bir kayıptır. Yetmişli yılların yükselen değeri sol sendikacılık anlayışına göre, işçinin hakkını vermek için işverenin,
Zaman Gazetesi
Zihnî ve itikâdî zemîni itibariyle bir dinibütünün, kendine pek yakıştırdığı o safgönüllü edâyla “N’ooldu, 17 Aralık’ta vahiy mi geldi?” diye tecâhül-i ârifânede bulunması önemli değildir, sadece hazindir. Evet, vahiy geldi ve geleli takriben 1440 sene oldu ama bilir ve iman ederiz ki, her gün, her an nâzil olmuş
Zaman Gazetesi
Yazılı basın yoluyla haylicesini aldığım, “Hadi gel seninle polemiğe girek; ağız dalaşı yapak” sataşmalarına bir yenisi eklenmiş; yeni duydum. İktidarın gölgeliğinde serinleyip dururken, herhalde, “Ben kimim ve ne işe yarıyorum; yazdıklarım nereye gidiyor, kim okuyor” gibisinden bir ontolojik dürtüyle huzursuzlanan bir kısım zevat, ara sıra kendilerini celâllenme nöbetlerine sokarak sataşma