Zaman Gazetesi
Bob Ross'u çoğunuz tanımazsınız ama içinizde -az da olsa- mutlaka tanıyanlar çıkacaktır; Bob Ross "tanınmış ve sözüne güvenilir" sosyologlardan değil; siyaset bilimcisi, orientalist, şair, tarihçi, devlet adamı da değil. Tanıyanlar biliyor; Bob Ross bir ressam! Bob Ross'un resimleri galip ihtimalle itibarlı galeri ve müzelerde
Zaman Gazetesi
"Müflonlu terlik" modunda bile siyaset yapmanıza izin vermeyen o kapı gibi yargı kararından sonra dahi ümidimizi kaybetmemiştik; içimizde gizlediğimiz, "efendimiz yapacağını bilir, kim bilir şimdi ne ince siyaset taktikaları hazırlıyor, hasımlarına ot yolduracak nice ferasetler düşünüyordur" beklentisinden aldığımız güvenle bekliyorduk. Ve nitekim yine şahane bir hamle
Zaman Gazetesi
Terörizmin kendisine ideolojik libaslar biçmesi zihin bulandırıcı; teröre yeltenmek, hiçbir ideolojik gerekçeye uğratılmadan doğrudan bir şahsiyet zaafı olarak mahkum edilmeli. Ne var ki terör yoluyla da olsa şahsiyet zaafını izhar etmenin medyatik bir kıymeti var; gazete manşetleri, şahsiyet zaafından kaynaklanan düşkünlüklerin mandallandığı çamaşır ipine benziyor. Haberleşme hürriyetinin yarattığı çelişkilerden birisi
Zaman Gazetesi
"Özal yaşamış mıydı?" İç siyaset açısından son on yılın en mühim hadisesi bence, 8. Cumhurbaşkanımız Turgut Özal'ın "sürpriz" ölümüdür; ölüm ve sürpriz kelimelerini yan yana kullanmanın garipliğini biliyorum: Hiçbir ölüm sürpriz sayılmamalı; ama Özal'ın ölümünün, Türk siyasetinde havsalaya sığmaz sürprizlere yol açtığını
Aksiyon Dergisi
Şimdiki nesil nasıl söylüyor bilmiyorum; biz "da'vâ" derdik! Üst dudağında yeni beliren tüylerin "çıksam mı, çıkmasam mı" derdiyle bin tereddüt geçirdiği bir demde, kendisini ailesine, yakın çevresine, karşı cinse ve daha önemlisi bütün hayata isbat mükellefiyetinin ağır yükü altında bocalarken birilerinin ağzından duyduğu o
Zaman Gazetesi
Seçim yasaklarının herkesten ziyade siyasi partileri himaye ettiği aşikar; "kanun koyucu" bu yasağı va'zederken herhalde seçmeni dezenformasyondan korumayı amaçlamıştı; ama fiiliyatta bu yasaklarla korunanların siyasi partiler, hatta "siyaset"in bizatihi kendisi olduğu tartışılmaz. Bu tespit seçim yasakları kapsamına giriyor mu bilmiyorum; ama siyasi partilerimiz,
Zaman Gazetesi
Dikkatlerimizin daha ziyade "iç"e döndüğü önemli bir sosyal değişim sarsıntısının tam orta yerinde yaşıyoruz. Meşhur İspanyol tarih filozofu Ortega Y Gasset, 1934'te kaleme aldığı "Almanlar İçin Önsöz" başlıklı makalesinde bu içe dönüklük haletini, bütün Akdeniz havzasına şümullendirilebilecek bir tarzda şöyle ifade etmişti: "
Köprü Dergisi
Şüphesiz öyle bir şey vardır; geçenlerde istanbul'un fethi münasebetiyle verilen bir Cuma hutbesini dinlerken bu gerçeği bir kere daha farkettim; "İstanbul'un Müslümanlar tarafından fethedileceği, zaten Peygamber'in haberiyle müjdelenmişti. Onu fetheden asker ne güzel asker, onu fetheden kumandan ne güzel kumandandı." İstanbul'
Zaman Gazetesi
Afrodit'in bağırsakları 24 şubatta ortaya döküldü; Türk siyasetinin mahşer gününde, yeniden seçilmeyi cepte keklik sayanlar hariç, hemen herkes asli kimliğinin en mahrem ayrıntılarını bile saklamayı akla getirmeksizin "tabii" davranmak zorunda kaldı. Seyircisi olmaya mahkum bulunduğumuz şu can sıkıcı oyunun kulis koridorlarından, soyunma ve makyaj odalarından yükselen
Aksiyon Dergisi
Abdullah Öcalan'ın yakalanmasından sonra Türk toplumunun yaşadığı sevinç, bence iki hakikatin altını çiziyor; ilki, Türk devletinin onbeş seneden beri bir türlü ele geçiremediği bir başbelâsını başarılı bir operasyonla yakalayarak topluma "güven" vermesidir. Böyle bir başarı gösterisine sadece devletin değil, toplumun da ihtiyacı vardı; özellikle operasyondan iki
Zaman Gazetesi
Güneydoğu meselesini azdıran mantık sefaleti, geçen on beş seneden hiç ders almamış; "Güneydoğu geri kalmış bir bölgedir, bu gençler onun için dağa çıkıyorlar" mantığının izini sürmek, Güneydoğululara da, bu memleketin insanlarına da istemeden de olsa hakaret etmek anlamına gelir. Apo'nun yakalanmasından sonra bölgeye "şefkat eli&
Zaman Gazetesi
Elmalarla armutları birbirinden ayıralım; anayasa düzenimiz genel anlamda "yürütme"nin fonksiyonlarını sıralarken "uyarı"dan bahsetmiyor. Kanunla bir görevin yetki ve sorumluluğunu üstlenenlerin temel fonksiyonu icra, yani "yürütme"dir. Yürütme göreviyle yükümlü olanlar kanunun kendilerine verdiği yetki ve sorumluluk çerçevesinde bir işi icra ederler; icra