Zaman Gazetesi
Maya takvimine göre 21 Aralık’ta kıyâmet kopacağı kehâneti, ucundan kenarından hepimizi biraz alâkadar etti; hattâ konuyu iyice abartıp Mayalar’ın yaptığı hesabın aslında “bilimsel” bir nitelik kazandığını ileri sürenler de oldu. İyi de, Mayaların yaptığı şeyin bilim olduğu hakkındaki kanaati nerden edinmiştik? Bilime dayalı hesapların şaştığı, yanıldığı da olur;
Aksiyon Dergisi
70’li yıllarda kaptırıp gittiğimiz ortak psikoloji şuydu: “Devlet çatır çatır yıkılırken seyirci mi kalacağız; Türklüğün ve Müslümanlığın son kalesi, din ve devlet düşmanlarının elinde kahroluyor; yetiş ey memleket evlâdı!” “Kimdir bu memleket evlâtları?” diye sağa sola bakınmanın gereği yoktu; memleket evlâdı biz oluyorduk. Devlet sanki mapusane damlarına düşmüş mâsum
Pazar Keyfi
Bugün ayın 23’ü. Siz bu satırları sâlimen okuduğunuza ve dün itibarıyla neredeyse bütün dünya basını tarafından şamatası yapılıp duran şu meşhur Maya Kıyâmeti’ne dair bir alâmet belirmediğine göre asayiş berkemâl demektir. Öyleyse işimize gücümüze bakalım. Güzel... Dikkat çöpleriniz sizi ele veriyor! Diyelim ki kıyâmet koptu ve medeniyet nâmına
Zaman Gazetesi
Bir okuyucudan mektup aldım. Dikkate değer bulduğum bu mektubu size özetlemek isterim. Meâlen şöyle diyor: Müslüman bir aileye mensubum, dini ritüellere saygılı bir aile muhitinde yetiştimse de sonradan dine karşı inancımı kaybettim. Tanrı’ya inanıyorum ama herhangi bir dine karşı ilgisizim. Şimdi oğlum da aynı durumda. Farkındayım, bu ülkede Müslümanlar
Zaman Gazetesi
“Elazığ’da kar tatili; ayrıntılar geliyor.” Haber bu kadar, ayrıntılar yolda imiş, geliyormuş. Ayrıntıya ihtiyacım yok. Böyle şiirli bir başlığın altını, vaktiyle kar tatilinde okulu tatil edilmiş her talebe doldurabilir. İşte orada; odanın soğuğundan yorganın sıcaklığına büzülmüş başınızı doğrultup, sırf birkaç dakika daha uyuyabilsinler diye ses çıkarmamaya çalışarak sobayı tutuşturan
Zaman Gazetesi
Ötüken yayınevi, Osman Yorulmaz'ın hazırladığı, “Geçmişten günümüze Kanglı Türkleri” isimli bir tarih etüdü yayınladı. Tarihi bir miktar severim, okurum fakat “Kanglı” adını hiç duymamıştım. Milliyetçi büyüklerimizin vaktiyle bir hayli düşüne-taşına icad ettiği 16 Türk Devleti'nin arasında bile Kanglı Türkleri yok. “Nedir, kimlerdir?” diye merak ettim. Cevabını,
Aksiyon Dergisi
Turgut Özal’ın naaşı üzerinde yapılan tahlillerin nasıl bir sonuç verdiği hakkında hâlâ aydınlanmış sayılmayız. Kabir 3 Ekim’de açıldı ve üzerinden 3 ay geçti. Bu süre zarfında Özal’ın zehirlendiği yolunda gazetelere iki defa bilgi sızdırıldı ve doğrulanmayan bilgiler üzerine bir hayli dedikodu yayıldı. Geçen hafta yapılan açıklamada zehir
Zaman Gazetesi
50’li, 60’lı yıllarda “mâneviyatçılık, milliyetçilik” kavramları topyekûn sağ muhalefeti ifade eden büyük ırmağın adıdır. Sağ yelpazenin farklı renkleri, birbirini itip kakmadan, aynı ırmakta birleşip akarlar. Dernekler, küçük gazete ve dergiler, kitapçı dükkânı, kıraathane gibi küçük mahfillerde buluşulur, dertleşilir, heyecan ve öfke paylaşılır. Biri iktidar, öteki küçük muhalefet nâmıyla
Zaman Gazetesi
Bir üniversite mezunu düşünün; diyelim ki mühendis. Yani en azından, “Ne iş olsa yaparım”cılardan niteliksiz bir eleman değil; tecrübeli sayılmasa bile resmen vasıflı iş gücü kapsamında. Böyle bir eleman, özel sektörde ayda bin lira maaşlı bir iş bulduğunda seviniyor. Şu dönemler, özel sektörümüz açısından bulunmaz nimet. Asgari ücrete, 12
Aksiyon Dergisi
Seçim sonuçları, Türkiye’nin kanaat öbeklerini ve aralarındaki fay hatlarını da üç aşağı beş yukarı gösteriyor. Ana kitle muhafazakâr, dinî değerlere saygılı ve iktisadî büyümenin herhangi bir sebeple kesintiye uğramasını istemeyen, gelişmeci bir yapı gösteriyor ve Meclis’te iki partiyle temsil ediliyor. İkinci sırada kendini laik, ulusalcı, Atatürkçü diye tanıtan
Zaman Gazetesi
Bugüne kadar Türk sineması onlarca tarihi film yaptı. Hatırlanması gereken ilk örnek 1951’de, yönetmen Aydın Arakon’un çektiği “İstanbul’un Fethi” idi, ertesi yıl “Kızıltuğ-Cengiz Han”la devam eden tarihi sinema merakı, 60’lı yılların ortalarında Cüneyt Arkın gibi sıradışı bir jönün çıkışıyla gürleşti. Mütevazı imkânlarla kotarılan bu filmleri,
Pazar Keyfi
Mehmetpaşa Mahallesi, şehrin kuzeyindeki neredeyse son mahalleydi ama bugünkü tâbirle o mahalleye kenar mahalle, periferi veya varoş demek mümkün değildi. Şehrin kalbi sayılan hükümet meydanına âheste yürüyüşle siz bilemediniz on dakika çekiyordu. Mahallenin bitiminde âniden tarlalar başlardı. Genç okuyuculara garip görünecek bu özelliğin, aslında ortaçağlara mahsus bir nitelik taşıdığını çok