Zaman Gazetesi
Bilgi eksikliği yanlış değerlendirmeye sebep olabilir, bilginin üretildiği araçtaki zaafiyet de öyle; kezâ metodik kusurlar gibi daha nice faktör yüzünden yanlış yapabiliriz. Bu bakış açısı mâkul bir şey gibi görünüyor çünkü doğrunun herkes tarafından algılanabilecek kadar net bir tabiata sahip olduğunu ima ederken yanlış anlamaya ise bazı zaafların yol açtığını
Zaman Gazetesi
İslâm Tarihi’nin çok iyi yazılmış olmasına rağmen az bilinen ve az okunan ve az anlaşılan fasıllarından biri şu: Hicaz menşe’li ilk İslâm hükûmeti, daha ikinci halife Hz. Ömer zamanında Hicaz’dan çıkarak bir Ortadoğu gücü haline geldi; devletin yeni vilâyetleri Irak ve Suriye, şaşırtıcı denebilecek kısa bir zaman
Aksiyon Dergisi
Kürt meselesinin çözümü için hayli mesafe alındı; çözüm sürecinde kamuoyu iyimser bir beklentiye girdi. Şimdi bütün beklentimiz PKK-BDP çizgisinin “silah tehdidine dayalı siyaset” üslûbundan vazgeçerek meşrû siyaset düzleminde sistemin bir parçası haline gelmesi. Beklenti büyük; buna mukabil PKK-BDP çizgisinin silahsız siyasete geçmeyi kabul edeceği hakkındaki karamsarlık giderek yoğunlaşıyor. “Bir an
Zaman Gazetesi
İftara yakın televizyonda dini sohbet seyretme mûtadım yoktur, lâkin tesadüf; ortalığı kırıp geçiren o meşhur repliği tesadüfen canlı canlı seyrettim. Dikkatimi çekmedi, daha doğrusu bazı arkadaşların tasvir ettiği üzere tüylerim diken diken filan olmadı. “Doğru söylüyor adam yahu” diye düşünmüş olmalıyım ki, muhtemelen yeniden Yeşilçam filmi gösteren kanala döndüm. Yani
Zaman Gazetesi
Yıl 1990, yer E. şehri; benim demir doğrama-kaynak işleri yaptığım bir atelyem vardı; ek iş olarak da çekyat ürettiğim için bir kaynakçı ustasına ihtiyacım oldu, ilan verdim ve askerden yeni gelmiş genç bir arkadaşı işe aldım. Bu arkadaş çalışmaya başlayınca onun iki samimi arkadaşı da dükkândan çıkmaz oldular; efendi çocuklar,
Zaman Gazetesi
The Times’a aralarında “bağzı” Türklerin de bulunduğu bir gürûh ilan vermiş, Gezi’den ötürü Türkiye’yi acı acı yermişler; önemli diplomatik çevrelerin buna benzer sert tepkileri olmuştu. Üst üste konulup düz bakıldığında bu tepkileri anlamakta zorluk çekiyorum ve “dış mihraklar”ın, Türkiye’ye çamurlaşmak için bahane aradığını görüyorum ama
Zaman Gazetesi
Gezi parkıyla ilgili son yargı kararı, “Topçu kışlası projesinin yürütmeyi durdurma kararını kaldırmış bulunuyor.” Gramer bakımından cümlenin mühim bir kusuru yok; kusur mânâ ve medlûlünde. “Vaay efendim sen kimsin ki mahkeme kararını eleştiriyorsun!” diye üzerine alınıp ifâdeye davet edenler çıkabilir endişesiyle hemen tavzih ediyorum. Gelmiş, geçmiş ve gelecek bütün mahkeme
Aksiyon Dergisi
Şu meşhur 35. Madde’nin âlâ-yı vâlâ ile kaldırılmasından hiç şüphesiz memnunluk duydum. Aslına bakılırsa iki sene önce de yapılabilirdi bu değişiklik. Doğrusu niçin bu kadar beklendiğini ve ertelendiğini anlayabilmiş değilim. Acaba “Yeni bir anayasa veremeyeceğiz, şimdilik 35. Madde ile idare ediniz” demek mi isteniyor diye düşünüyorum şimdi. Siyaset adamlarının
Zaman Gazetesi
Cami çıkışında onu, cemaatten yardım parası talep edenler sıralamasının en sonunda gördüm. İlk sırada çok ünlü bir vakıf adına, ama senede sadece bir kere yardım isteyen görevlinin mukavva kutusu vardı. Onu kılım bile kıpırdamadan geçtim. İkinci sırada, imam efendinin hutbeyi bağlarken mûtad edindiği anlaşılan, “Bu hafta da camimize yardım etmeye
Zaman Gazetesi
Ramazan’da İstanbul’un sûretine bir durgunluk, bir sükûnet, bir temkin hali gelmiş sanki bu sene; ben bunu hemen Ramazan’a bağladım ama okulların tatilde oluşunu, yazlıkçı takımının İstanbul’u kaçar gibi terkedişini de ihmâl etmemek lâzım galiba. Yine de Ramazan’ın daha bir gözle görünür hale geldiğini söyleyebilirim. Çok
Zaman Gazetesi
Eğer bir Alevi olsaydım, “Ali’yi sevmek Alevilikse ben dört dörtlük Alevi’yim” sözünü işitince şöyle düşünür, “Sen beni sadece yanlış anlamıyorsun; yanlış anlamakta sistematik bir ısrar içindesin” diye derin bir kalp kırıklığına kapılırdım. Biraz empati yapalım: Lâteşbih, bir gayrimüslim çıkıp, “Müslümanlık yalan söylememek ise ben dört dörtlük Müslüman’ım”
Zaman Gazetesi
68 Kuşağı’ndan olup da yaşadıklarının muhasebesini yapabilmiş pek az eski solcunun hâtıratında görürsünüz o çocukça sâfiyeti; Devrim kapının arkasındadır, hattâ ayak sesleri duyuluyor. Kapıyı hafifçe itivermek bile yetebilir... Bir gayret daha, olacak... Yıllarca devrim beklediler, birbirlerini ve kendilerini aldattılar. Ana rahmine ters düşmüş bir bebekmiş gibi devrimi sezaryenle yarıp