Zaman Gazetesi
İki asırlık Batılılaşma tarihimizin yeni bir kavşak noktasındayız ve "hakikat anı" gelip çattı; dün yapılması gereken zirvenin sonuçlarından henüz haberdar değilim; bu satırların yazıldığı esnada esen havaya bakılırsa biz çoktan milletçe tercihimizi yapmış ve Avrupa Birliği'ne girmeye azmetmişiz gibi bir intiba yayılıyor. Galiba zirve, bu intibanın
Zaman Gazetesi
Aynı hareketi Rüştü maç içinde bir kere daha yaptı; kendisine yollanan geri pası sert, düzgün ama yerden bir vuruşla Brezilya'ya bir hücum pası olarak ikram etti. Ne var ki maçın son üç dakikasına kadar Rüştü maçın yıldızıydı; yine inanılmaz bir kurtarış yaptığı pozisyonun hemen sonrasında içimden, "Keşke
Zaman Gazetesi
Askerin siyaset üretmesinden şekvâ ediyoruz zira bu noktada temel endişemiz, siyasetle bu kadar yakından ilgilenmenin neticede her ordunun temel vasfı olmak gereken "muhariplik" ruhunu zedelemesidir. Vaktiyle "asker iki sene kışlada vakit geçiriyor, onun yerine altyapı yatırımlarında istihdam edilse, ağaç dikse fena mı olur" yollu fikirler ileri
Aksiyon Dergisi
İstikrar kavramını lüzumsuz bir sıklıkta tekrarlamanın, kendi dışında kalanlara yönelik âşikâr bir hakaret anlamı taşıdığını bilmeleri gerekmez mi? Tek kişinin varlığına, sağlığına ve performansına bağlı bulunduğu rejimlerin tek adı vardır: Monarşi Herşey bir yana, "ben olmazsam kriz çıkar" yaklaşımı, hangi dereceye kadar ciddiye alınabilir bir anlayıştır? Vaktiyle biz
Zaman Gazetesi
Ne kadar da alışkınız, "üst düzey bir askeri yetkili" mahreçli açıklamalara; geçenlerde bir yeni kavramla daha tanıştık; "ordu adına açıklama yapmaya yetkili bir general". Daha önce, "adının açıklanmasını istemeyen bir ordu mensubu" gibi sıfatlar daha revaçtaydı. Tamam, gazeteciler için haber haberdir, açıklama da açıklama;
Aksiyon Dergisi
"Tesettür defilesi" ilk telaffuzda kavram olarak yanlış görünmüyor; hanımların tesettür tarzı giyimi, bir konfeksiyon ürünü olduğuna göre bunların tanıtımı ve pazar şanslarının artırılması yolundaki gayretler de tabii görülebilir; üstelik tesettür giyiminin defile yoluyla basın gündemine getirilmesinde, tesettürün tabiileşmesi ve sıradanlaşması gibi bir tesir ummak da mümkün. Buraya kadar
Zaman Gazetesi
Bu defa diğer seçim arefelerine benzemeyen yeni bir durumla karşı karşıyayız; Recai Güllapdan hariç, hemen herkes kendi partisini kurmak için kolları sıvamış bulunuyor. Bunca akîl adam daha şimdiden elliye yaklaşan parti kalabalığı içinden tek başına sıyrılamayacağını pekâlâ bildiğine göre bu parti kurma heyecanını hangi sebebe hamledeceğiz? Öyle anlaşılıyor ki şimdilik
Zaman Gazetesi
İdeal mânâda fikir hürriyeti zâhir böyle bir şey olsa gerek; bu husustaki şahsi tezimi bir kere daha hatırlatmama müsaade eder misiniz: Türkiye'de fikir hürriyetinin kıtlığından şekvâ edenler, fikri gelişimlerinin ve kapasitelerinin baskı altına alındığından yakınıyor değiller aslında; onlar öteden beri varlığı bilinen ve kimse için sürpriz teşkil etmeyen
Aksiyon Dergisi
Nereye gitseniz Q klavye ile karşılaşıyorsunuz; internet kahvelerinde Q, bürolarda, resmi dairelerde Q. Sahi, bu Q tutkusunun mantıklı bir izahını yapabilecek olan var mıdır? Evvelâ hakkı teslim edelim, 1999 yılının 4 Nisan günü Milliyet'in pazar ilavesinde Sayın Orhan Tekelioğlu'nun kaleme aldığı, "Bir Klavyenin Ölümü"
Zaman Gazetesi
Eskiden "âsiyâb"ı devlet"in her hâl ü kârda işleyeceği ve şahıslarla kaim olmadığına dair kuvvetli bir inanç ve gelenek mevcuttu. İşin açıkçası borsa denilen kurum hayatiyet kazanıncaya kadar devletin değirmeni, her zaman istenen âhenkle dönmese de çalışıyor intibaını verebildi. Başbakanın bir kaburgasında çatlak, bir damarında pıhtılaşma
Zaman Gazetesi
Bir şey okurken veya yazarken müzik dinlemek beni yoruyor; özellikle Türk müziği, zira Türk müziği dinlerken beyin "belli ki âşinalıktan ötürü" nağmeleri zihnin arka planından takip ediyor ve dikkati en azından ikiye bölüyor. İşte o yüzden sessizliği dağıtmak ihtiyacı hissettiğimde TRT'nin Radyo 3'ünü açıyorum.
Zaman Gazetesi
Garip alâmetler bunlar; Delikanlı Mükremin eskiden de tam bir mahalle kopuğu, işsiz"güçsüz bir serseriydi ama şirin bir tarafı da yok değildi hani. Yeni dönemde nereden ilham aldı bilinmez, dizilerde daha "çağcıl" temalar, daha "evrensel" unsurlara temas etmeye başladı. Geçenlerde baktım, babasının ölümü üzerine gülmeyi